بنفشه‌ایی خوشرنگ                                           

دمیده بود در آغوش کوه از  دل سنگ.

به کوه گفتم:

شعرت خوش است و تازه و تر

وگر درست بخواهی  من از تو شاعرتر

که شعرت از دل سنگ است و

شعرم از دل تنگ. 

( فریدون مشیری)

تفتان بهار 89