در بین راه بیرجند به کرمان از مسیر جاده راور سیصد و ده کیلومتر مانده به کرمان کوه منفرد و طلایی رنگی به بلندی سه هزار و پنجاه متر قرار گرفته که از کیلومترها دور نظرمسافران را جلب مینماید این کوه " نای بند" نام دارد و در انتهای شمالی کویر لوت قرار گرفته است . از دامنه های این کوه چند چشمه آب شیرین جاری میشود که سبب دایر گشتن چند روستا در دامنه آن شده اند. بزرگترین آنها روستای نای بند و بعد هم روستاهای " زیارتگاه" "آب رضا" و "سرکویر" است. درحال حاضر دو روستای آخر خالی از جمعیت است. نخلستانهای کوهستانی بسیار زیبا و باغهای مرکبات زیباتر از آنها در دره های آن وجود دارد.در بین نخلها تعدادی مزارع گندم و علت دیده میشود.کوه پوشیده از مرتع میباشدو پناهگاه خوبی برای حیوانات وحشی بیابان زی اطراف شده است. این کوه ماوای تعداد محدودی یوز پلنگ ایرانی است و اگر کوهنوردان در موقع صعود سکوت را رعایت کنند ممکن است موفق به مشاهده آن بشوند. برای صعود به این قله بهتر است کوهنوردان کمپ خودرا در ده زیارتگاه و نزدیک شیر آبی که از سرچشمه به آنجا منتقل می شود دایر کنند و برای صعود از مسیر دره ای که چشمه در آن واقع شده است حرکت را شروع نمایند. مدت زمان لازم برای صعود از زیارتگاه تا قله سه ساعت است. تماشای مناظر صحرای لوت و صحرای مرکزی از قله لحظات به یادماندنی را در خاطر کوهنوردان بجا خواهد گذاشت. در برگشت از قله هم حتما سری به آبگرم " دیگ رستم" که در دو کیلومتری نای بند قرار گرفته بزنند. لازم به ذکر است با الحاق شهرستان طبس به خراسان جنوبی این قله بلندترین قله خراسان جنوبی محسوب خواهد شد.


گرد آورنده : محمود غلامیان مقدم