
قبل از هر اقدامی که یک کوهنورد برای صعود انجام میدهد، باید بهداشت بدن خود را در کوهستان رعایت کند که شامل موارد زیر میشود:
الف. اندام: امکان رعایت بهداشت اندام در کوهنوردان کم است. آنها باید از آبتنی در آبهای سرد کوهستان بهخصوص زمانی که بدن کاملاً گرم است؛ خودداری کنند چون علاوه بر سرمازدگی، باعث سفتی عضلات نیز میشود و زمینه را برای ابتلا به رماتیسم آماده میکند.
ب. صورت: نباید در صبح روز صعود به ارتفاعات، صورت خود را زیاد شست؛ زیرا در شب به هنگام خواب چربی طبیعی پوست صورت در سطح پوست ظاهر میشود و همان چربی محافظ خوبی در برابر آفتاب، برف، سرما و باد خواهد بود. به خصوص اگر صورت با صابون شسته شود؛ تمام یا قسمتی از آن چربی را از بین میبرد و شخص به آفتابزدگی دچار میشود.
ج. دستها: بعضی کوهنوردان از سرما ترسی ندارند و عدهای هم از سرما عاجزند. علت این دو مورد قبل از اینکه خود سرما باشد، موضوع آمادگی و تربیت بدن است. روشن است اگر در بدن کسی خون به درستی جریان نداشته باشد سرما بر روی دستها و بدن او بیشتر اثر میگذارد. بنابراین کوهنورد باید سعی کند جز به هنگام سرمای بسیار شدید دستکش به دست نکند و پوست دست خود را به سرما عادت دهد تا حساسیت آن در مقابل سرمازدگی کم شود.
متن کامل را در ادامه مطلب مشاهده کنید.